مىورزند . در بحر المناقب و مناقب ابن مردويه مسطور است كه « زاذان - رضى الله عنه - روايت مىكند از مرتضى على - كرّم اللّه وجهه - كه گفت : تفترق هذه الامّة على ثلث و سبعين فرقة اثنا و سبعون فى النّار و واحدة فى الجنّة و هم الذين قال الله تعالى : و ممّن خلقنا امّه يهدون بالحقّ و به يعدلون . و هم انا و شيعتى . اين امت هفتاد و سه گروه مىشوند ؛ هفتاد و دو در دوزخ مىروند و يكى در جنت . و اين گروه كه حقّ تعالى در شأن ايشان آيهء مسطوره فرستاده ، آن فرقه منم و محبّان من . » لمؤلفه : اى كه از دل طالبِ حقّ گشته‌اى * آفتاب اوج مطلق گشته‌اى دوستىِ مرتضى را پير ساز * نفس دون را پاى در زنجير ساز مهر حيدر چشم دل بينا كند * مهر حيدر قطره را دريا كند مهر حيدر گر نباشد راهبر * مىرود بيچاره رهرو در سقر مهر حيدر مايهء ايمان من * مهر حيدر زندگىّ جان من گشت از مهر على روشن دلم * هست از مهرش منوّر محفلم گوهر من آمد از بحر على * دارم اميد ولايت زان ولى بندهء حيدر ز جان و دل شدم * زان به نور ذات حقّ و اصل شدم دست من دامان حيدر روز حشر * نام پاكش بر زبانم روز نشر منقبت : قوله تعالى : « وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ . » 5021224 خ 0 51 خ يعنى ، صنوان دو سه درخت خرما را گويند كه از يك بيخ و بن باشند . در بحر المناقب از جابر بن عبد اللّه انصارى مروى است كه از رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - شنيدم كه به على بن ابى طالب مىفرمود : النّاس من اشجار شتّى و انا و انت من شجرة واحدة ؛ ثم قرء الاية . » يعنى ، مردمان در جهان گوناگونند از درختها و من و تو از يك درخت مىباشيم ؛ بعد از آن ، آيهء مسطوره خواند .